2 اوت 2024- رعایت توصیه های غذایی یک جزء حیاتی در مدیریت دیابت نوع 1 (T1D) است. طعم و مزه به طور قابل توجهی بر انتخاب غذا تأثیر می گذارد. هدف از این مطالعه بررسی حساسیت طعم و توانایی تشخیص طعم در بزرگسالان مبتلا به T1D در مقایسه با افراد سالم بود.

در این مطالعه 72 فرد مبتلا به دیابت نوع و 72 فرد سالم همسان شرکت کردند. شرکت‌کنندگان آزمایش گاستومتری را برای تشخیص طعم‌های شیرین، ترش، شور و تلخ انجام دادند که شامل آزمایش خوراکی محلول‌های معطر آبی با شناسایی 21 ترکیب مختلف بود.

نمرات طعم و نمرات گاستومتری برای شرکت کنندگان مبتلا به دیابت نوع 1به طور قابل توجهی کمتر از گروه کنترل بود(به ترتیب p < 0.0001 و p = 0.0063). افراد مبتلا به دیابت نوع 1درک کمتری از طعم ترش، تلخ و شور نسبت به گروه کنترل نشان دادند، در حالی که درک طعم شیرین برای هر دو گروه مشابه بود.

تفاوت های جنسی و کاهش درک طعم مرتبط با سن که در گروه کنترل مشاهده شد در شرکت کنندگان مبتلا به T1D وجود نداشت. نه شاخص توده بدنی و نه پارامترهای مرتبط با بیماری مانند قند خون ناشتا در روز مطالعه، هموگلوبین گلیکوزیله، سن شروع دیابت، مدت زمان ابتلا به دیابت، یا نوع درمان با انسولین (پمپ انسولین یا تزریق های متعدد روزانه) با ادراک طعم و مزه در شرکت کنندگان مبتلا به دیابت نوع 1 ارتباطی نداشتند.

محققان نتیجه گیری کردند که درک طعم و مزه در بزرگسالان مبتلا بهT1D مختل می شود و به طور بالقوه بر رعایت رژیم غذایی و انتخاب غذا تأثیر می گذارد. این امر نیاز به تحقیقات بیشتر در مورد مکانیسم های تغییرات حسی در T1D را برجسته می کند و بر اهمیت مداخلات غذایی هدفمند برای بهبود نتایج سلامت و کیفیت زندگی در این جمعیت تأکید می کند.

منبع:

https://www.nature.com/articles/s41387-024-00322-1